Wydawca treści Wydawca treści

Narciarstwo biegowe

O ile skoki narciarskie to sport dla wyczynowców, to biegać na nartach może prawie każdy. A leśne ścieżki wydają się do tego wręcz stworzone.

Narciarstwo biegowe jest o wiele mniej popularne od zjazdowego, choć łatwiejsze do uprawiania. Nie trzeba wyjeżdżać w góry, nie potrzeba jest infrastruktura z wyciągami i kolejkami (nie trzeba też stać w kolejkach do nich). Wystarczą narty, kijki i rozległy, zaśnieżony teren. No właśnie, zaśnieżony. To zapewne kapryśna aura jest przyczyną małej popularności narciarstwa biegowego. Tras do biegania nie da się sztucznie zaśnieżać, jak to się robi na stokach. Na szczęście, w ostatnich latach przez przynajmniej kilka tygodni w roku można liczyć na dostatek białego puchu...

Gdzie szukać terenów do biegania? Oczywiście w lasach. Nadają się do tego prawie wszystkie szlaki i ścieżki turystyczne wytyczone przez leśników. Samych szlaków pieszych jest dziś w Lasach Państwowych ponad 22 tysiące. Drugie tyle mamy szlaków rowerowych i konnych, które również świetnie mogą służyć temu celowi. W efekcie każdy mieszkaniec Polski, niezależnie w którym zakątku kraju się znajduje, w ciągu 30 minut dojedzie samochodem do miejsca, gdzie da się pobiegać na nartach. O najbliższych trasach można się dowiedzieć z serwisu Czaswlas.pl lub w siedzibie nadleśnictwa.

Zanim pójdziesz do sklepu

Przed inwestowaniem w sprzęt warto najpierw sprawdzić czy to rzeczywiście sport dla nas. Zanim pójdziemy więc do sklepu, najlepiej jest skorzystać z wypożyczalni. W Warszawie za komplet nart z kijami i buty zapłacimy 10-25 zł za godzinę lub 25-60 zł za dobę. W mniejszych miastach ceny są zbliżone do dolnych stawek spotykanych w stolicy.

Decydując się na zakup nart biegowych, najpierw należy sobie zadać pytanie: jak będziemy biegać? Początkujący, na pewno powinien odpuścić sobie narty wyczynowe, dla zawodowców, i raczej nie zastanawiać nad nartami sportowymi, przeznaczonymi do startów w zawodach dla amatorów.
Naukę najlepiej zacząć na nartach klasy turystycznej. Wielu producentów wyróżnia jednak zamiast niej trzy jeszcze węższe kategorie. Narty fitness są przeznaczone dla osób regularnie biegających na nartach, traktujących tę dyscyplinę jako normalną aktywność fizyczną, ale niemających zacięcia sportowego. Rekreacyjne polecane są dla osób, dla których to rodzaj turystyki, jeżdżących czasami poza przygotowanymi trasami, w łagodnym terenie – dlatego narty takie są nieco szersze, by nie zapadały się w śniegu. Deski back country przeznaczone są do poruszania się po trudniejszym terenie. Są nie tylko szersze, ale i krótsze. Często mają wzmacniane krawędzie.

Dla początkujących zdecydowanie najlepszym wyborem będą narty rekreacyjne: stabilniejsze i nieco wolniejsze. Niektórzy firmy oferują też inne narty dla mężczyzn i inne dla kobiet. Te dla pań, poza odmienną kolorystyką, są często nieco sztywniejsze, co ułatwia bieganie.

W jakim stylu

Kolejną ważną sprawą do rozważenia jest styl, którym zamierzamy biegać. Jeśli dopiero zaczynamy naszą przygodę z biegówkami, będzie to z pewnością styl klasyczny. Jest spontaniczny - nasze ciało wykonuje ruchy zbliżone są do tych, co przy chodzeniu lub bieganiu - łatwiejszy do opanowania, niż bardziej - techniczny – styl łyżwowy. Ten może się okazać naturalny dla osób, które regularnie jeżdżą na rolkach - jest o ok. 10-15 proc. szybszy od klasycznego, ale też wymaga od biegacza lepszej kondycji.
Przewaga stylu klasycznego nad łyżwowym polega m.in. na tym, że można nim biegać nawet w kopnym śniegu i w trudnym terenie. Drugi wymaga szerokich i ubitych tras, takich jakie spotkamy w zasadzie tylko na zawodach.

Narty do stylu klasycznego są o 10-20 cm dłuższe od tych do stylu łyżwowego, a kijki o 10-15 cm krótsze. Deski klasyczne są dużo bardziej wygięte (środkowa część unosi się nad podłożem), noski są wyższe, a taliowanie głębsze (ułatwia to skręcanie). Są też elastyczniejsze. Wybierając sprzęt, powinniśmy przyjrzeć się ślizgom. W połowie dostępnych na rynku nart do stylu klasycznego ślizg pod stopą biegacza ma fakturę przypominającą rybią łuskę - taka budowa ślizgu ułatwia narciarzowi odbicie się. W klasycznych ślizg pod stopą trzeba smarować „na trzymanie", a na pozostałej długości - „na poślizg". Narty z rybią łuską na ślizgu są więc łatwiejsze w przygotowaniu, ale też nieco wolniejsze.

Fachowcy nie polecają zakupu nart uniwersalnych. Bieganie na nich sprawi mniej przyjemność, niż na przeznaczonych do konkretnego stylu. Niemożliwe jest też bieganie na przemian różnymi stylami podczas jednego wypadu, bowiem konieczne jest zastosowanie odmiennej techniki smarowania.

Biegówki różnią się od siebie także sztywnością, choć zwykle dotyczy to sprzętu wyczynowego i sportowego. Generalną zasadą jest, że im narciarz jest cięższy i silniejszy, tym sztywniejsze narty może wybrać.

Buty dobieramy do rodzaju nart, których będziemy używać. Przy stylu klasycznym buty są nieco niższe i mają bardziej elastyczną podeszwę niż przy stylu łyżwowym.

Ubrania nie są, na szczęście, tak kosztowną inwestycją, jak w wypadku narciarstwa zjazdowego. Włożyć można ocieplane legginsy, a nawet spodnie rowerowe. Zupełnie natomiast nie sprawdzą się kombinezony, których używamy na stoku narciarskim - są zbyt obcisłe i sztywne, przez co krępują ruchy. Nie ma potrzeby, przynajmniej na początku, inwestować w bardzo drogie kurtki, technologiczne bluzy i termiczną bieliznę. Dopóki nasz bieg na nartach będzie przypominał codzienny spacer, możemy z powodzeniem używać codziennych ubrań, o ile będą chroniły przed wiatrem. Dopiero kiedy zaczniemy uprawiać ten sport intensywnie, pomyślmy o zakupie specjalistycznego stroju.

Spacer na deskach

Bieganie na nartach wpływa na nasz organizm podobnie, jak nordic walking, który przecież powstał jako forma letnich treningów dla… uprawiających bieganie na nartach. Sunąc na biegówkach, wykorzystujemy dwa razy więcej mięśni niż podczas chodzenia, a prawdopodobieństwo nabawienia się kontuzji nie jest większe niż czasie zwykłego chodzenia po śniegu. Już w czasach prehistorycznych mieszkańcy Północnej Europy zaczęli używać czegoś, co przypominało narty, właśnie po to, by ułatwić sobie poruszanie się po pokrytym śniegiem terenie. A we współczesnej Skandynawii każdy, przynajmniej raz w życiu, miał biegówki na nogach.

To doskonały zimowy trening dla tych, którzy na co dzień biegają lub jeżdżą na rolkach, a także świetnym sposób na wzmocnienie nóg dla wszystkich planujących ferie na stoku narciarskim. Szczególnie zdrowe jest uprawianie tego sportu w lesie, gdzie powietrze jest wspaniałe, bez porównania czystsze niż w mieście, w którym przebywamy na co dzień, a cisza i spowite w bieli drzewa podziałają na nas kojąco. Czego chcieć więcej?


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Obiekty edukacyjne

Obiekty edukacyjne

Bogactwo zróżnicowanych lasów i piękno augustowskiego krajobrazu przyciągają wielu przyrodniczych pasjonatów. Z myślą o nich Nadleśnictwo Augustów przygotowało bogata ofertę edukacyjną.
Do najważniejszych należą: leśna klasa oraz aż sześć leśnych ścieżek edukacyjnych.
 
„W PUSZCZY GŁUSZCA" w Studzienicznej.
- leśna klasa przygotowana do prowadzenia edukacji leśnej dla 32 (max. 40) osób. Wyposażona jest w stylowe „leśne" stoły i krzesła, projektor multimedialny z przenośnym komputerem, ściennym ekranem i zestawem głośników, liczne eksponaty leśne, w szczególności dawne urządzenia i przyrządy stosowane w leśnictwie, fotografie prezentujące przyrodę Puszczy Augustowskiej, kominek, trofea myśliwskie, nagrodzone prace z konkursów plastycznych, leśne gry, plansze edukacyjne i wiele innych.
 
Zajęcia w leśnej izbie "W Puszczy Głuszca" w Studzienicznej
 
- Lokalizacja – Obręb Augustów, Leśnictwo Studzieniczne – obok oddz. 24.
Stałe wyposażenie izby leśnej „W Puszczy Głuszca" stanowią :
wystawa fotograficzna prezentująca przyrodę Puszczy Augustowskiej,
stare narzędzia leśne,
tablica ,,Ptasi zegar",
zestaw tablic do rozpoznawania drzew leśnych,
konkursowe prace plastyczne,
prezentacje multimedialne na tematy przyrodnicze,
filmy przyrodnicze.
 
 
 Jezioro Studzieniczne, sąsiadujące z Izbą Edukacji Leśnej "W Puszczy Głuszca", jesienią.
 
Leśne Ścieżki Edukacyjne:
 
I. Leśna ścieżka edukacyjna „Kozi Rynek" - położona w głębi Puszczy Augustowskiej, najstarsza i najbardziej "dzika" ścieżka w Nadleśnictwie Augustów.
 
Mini - przewodnik formatu A4 do pobrania: c/document_library/get_file
 
Długość trasy – około 1800 m.
Ilość przystanków – 22.
Tematyka każdego przystanku – jak niżej:
     Przystanek I - Wiata z miejscem na ognisko otoczonym ławkami, przygotowanymi kijkami do pieczenia kiełbasek, ławkami z dużym zadaszonym stolikiem oraz tablicą informacyjną „REZERWAT PRZYRODY „KOZI RYNEK" opisującą rezerwat z zamieszczonym szkicem sytuacyjnym przebiegu ścieżki.
     Przystanek II - Dlaczego las jest taki ważny.
     Przystanek III – Ile mamy lasów ?
     Przystanek IV – Ochrona lasu – leśnik gospodarzem lasu.
     Przystanek V – Chrust.
     Przystanek VI – Pielęgnowanie lasu – krok przed naturą.
     Przystanek VII – Gospodarka łowiecka.
     Przystanek VIII – Ogień – przekleństwo dla lasu.
     Przystanek IX – Drewniana kładka nad zabagnionym
fragmentem olsu.
     Przystanek X – Mogiła Powstańców z roku 1864. Obok ławki
z zadaszonym stolikiem.
     Przystanek XI – Powalone drzewo.
     Przystanek XII – Drzewo dziuplaste.
     Przystanek XIII – Ptasi budzik.
     Przystanek XIV – Ochrona gatunkowa roślin.
     Przystanek XV – Wędrówka drzew.
     Przystanek XVI – Ptaki.
     Przystanek XVII – Owady.
     Przystanek XVIII – Płazy i Gady.
     Przystanek XIX – Krzewy.
     Przystanek XX – Grzyby.
     Przystanek XXI – Dary lasu.
     Przystanek XXII – Mrowisko.
Ścieżka w pełni przystosowana jest do wszelkich grup wiekowych, wycieczki z niepełnosprawnymi wymagają pomocy podczas przechodzenia przez mostek oraz ewentualnego zrezygnowania z najtrudniejszego odcinka trasy.
Lokalizacja – Obręb Balinka,
                     Leśnictwo Brzozowe Grądy, oddz. 140h,f.
 
 
 Lasy otaczające ścieżkę edukacyjną w rezerwacie  "Kozi Rynek".
 
II. Leśna ścieżka edukacyjna „Do Pomnika Leśnika" przy Izbie Leśnej „W Puszczy Głuszca" - z racji swego położenia i atrakcyjności jest najchętniej odwiedzaną ścieżką w regionie..
 
Długość trasy – około 1100 m.
Ilość przystanków – 11 głównych.
Tematyka każdego przystanku – jak niżej:
     Przystanek I – Brama wejściowa z napisem w drewnie nazwy i logo
nadleśnictwa, duża tablica informująca o tematyce i przebiegu całej ścieżki, w dwóch językach (polski i angielski) opatrzona zdjęciami oraz przejrzystą mapką sytuacyjną z graficznym rozmieszczeniem najważniejszych elementów ścieżki.
     Przystanek II – Budynek z izbą leśną.
     Przystanek III – Wiata z ogniskiem, obok parkingu - zarówno dla
podróżnych pragnących odpocząć, jak również osób korzystających z zajęć edukacyjnych.
     Przystanek IV – Tablica przy parkingu informująca o tematyce
i przebiegu całej ścieżki, w dwóch językach (polski i angielski) opatrzona zdjęciami oraz przejrzystą mapką sytuacyjną – w stylu tablicy wejściowej. Dodatkowo wyposażona w tablice opisujące gatunki polskich drzew.
     Przystanek V – Drewniana kładka wśród trzcin i zbiorowisk zarastającego jeziora.
 
 
Drewniana kładka wśród trzcin
 
     Przystanek VI – Podwyższony pomost z widokiem na trzcinowisko i jezioro, wraz z tablicą opisującą zbiorowiska na styku z jeziorem.
Przystanek VII – Miejsce na ognisko pod gołym niebem wraz z trzema wiatami do prowadzenia zajęć edukacyjnych oraz tablica na temat podziału terytorialnego.
     Przystanek VIII – Wieża widokowa na Staw Studzieniczański.
     Przystanek IX – Dawne umocnienia wojskowe.
     Przystanek X – Powalone drzewo - złom, wraz z tablicą nt. roli powalonych drzew.
     Przystanek XI – Pomnik Leśnika.
  
 "Pomnik Leśnika" w Studzienicznej to miejsce wielu spotkań
Ścieżka jest w pełni przystosowana do wszelkich grup wiekowych, wycieczki z niepełnosprawnymi wymagają pomocy podczas wchodzenia i schodzenia na kładkę wśród trzcin oraz zrezygnowania z wchodzenia na górną platformę wieży widokowej, dolna platforma widokowa przy pomocy dostępna.
Lokalizacja – Obręb Augustów, Leśnictwo Studzieniczne, oddz. 24 j.
 
III. Leśna ścieżka edukacyjna „Pomniki przyrody" - powstała we współpracy ze Szkoła Podstawową w Białobrzegach, a jej wyjątkowość polega na możliwości obejrzenia wielu drzew będących pomnikami przyrody.
 
Długość trasy – około 3000 m.
Ilość przystanków – 3
Tematyka poszczególnych przystanków:
I – tablica opisująca specyfikę pomników przyrody wraz z przedstawieniem pomników występjących w Nadleśnictwie Augustów.
II - tablica opisująca biologię i występowanie modrzewia, wraz z mapką zasięgu w Europie, ustawiona obok grupy pomnikowych modrzewii.
Ścieżka w pełni przystosowana do wszelkich grup wiekowych, wycieczki z niepełnosprawnymi muszą uwzględniać bieżące warunki terenowe.
Lokalizacja – Obręb Białobrzegi, Leśnictwo Białobrzegi, oddz. 16 i 38.
 
Grupa modrzewi - pomników przyrody
 

IV. Leśna Ścieżka Edukacyjna „Uroczysko Bargieł"  – powstała z inicjatywy nauczycieli Zespołu Szkół w Bargłowie Kościelnym. Jest to kolejny przykład, że warto próbować realizować swoje pomysły...

Spacer w ramach zajęć w "Uroczysku Bargieł".

Ścieżka prowadzi przez niewielki kompleks leśny, zwany „Uroczyskiem Bargieł" bądź „Lasem Karpa". Odizolowanie okolicznymi polami stwarza specyficzne warunki. Spotkać tu można wiele zwierząt szukających schronienia podczas migracji lub odpoczywających po żerowaniu na sąsiadujących polach. Na różnorodność trasy wpływ mają bogate gatunkowo drzewostany, pagórkowaty teren oraz lokalne podtopienia. Do największych atrakcji należy śródleśne oczko wodne, które z uwagi na występowanie wielu gatunków chronionych, zostało objęte ochroną w postaci użytku ekologicznego.

 OPIS ŚCIEŻKI

Długość ścieżki: około 2 km

Czas przejścia: ok. 1 h (rowerem ok. 0,5 h)

Stopień trudności: średni

Niepełnosprawni: większość ścieżki prowadzi po utwardzonych drogach. Jednak na krótkim, środkowym odcinku zalecana jest opieka przewodnika.

Początek ścieżki: na trasie drogi z Bargłowa do Tajna Starego – obok leśniczówki Bargłów

Miejsce do parkowania: obok krzyża przy Leśniczówce Bargłów.

 CO SIĘ PRZYDA NA ŚCIEŻCE ?

- wygodne buty, wiosną i jesienią najlepiej gumowe, ciepłe ubranie, kompas, coś do zjedzenia, woda, aparat fotograficzny, lornetka, wieczorem latarka.

 
V. Leśna Ścieżka Edukacyjna  "Królowa Woda" - reaktywowana w nowej wersji, ograniczonej do wytyczenia i oznakowania w terenie oraz przygotowania opisu w formie broszury dostępnej w wielu miejscach, m.in. poniżej.
 
Mini - przewodnik formatu A4 do pobrania: c/document_library/get_file

Zachód słońca nad lasami "Królowej Wody" - widok ze ścieżki edukacyjnej.
 

Specyfika ścieżki:

Brak tablic informacyjnych. Przyjęto założenie, aby przygotować ciekawą trasę, na której będzie można w spokoju pospacerować, porozmawiać, a przede wszystkim po prostu odpocząć.

 OPIS ŚCIEŻKI

Długość ścieżki: około 4 km

Czas przejścia: ok. 1 h

Stopień trudności: trudny

Niepełnosprawni: dla osób niepełnosprawnych dostępny środkowy odcinek po trasie dogi żwirowej oraz fragmenty ścieżki nad brzegiem jeziora Sajno, jednak najlepiej korzystać ze ścieżki wraz z opieką przewodnika.

Początek ścieżki: na trasie drogi z Augustowa do ośrodka Królowa Woda

Miejsce do parkowania: przy ośrodku Królowa Woda.

Ścieżka „KRÓLOWA WODA" prowadzi przez ciekawe fragmenty lasów w różnym wieku – od młodych upraw leśnych aż po drzewostany w wieku pozwalającym na ich wycinane. Ścieżka pozwala na obserwację wielu siedlisk o różnym stopniu uwilgotnienia, w tym lasy tworzące granicę w sąsiedztwie jeziora Sajno. Na trasie spotkamy potężne sosny z widocznymi śladami pozyskiwania żywicy oraz jedną sosnę będą pomnikiem przyrody. Dość często spotkać można ślady bytowania łosi, a niekiedy nawet samego „króla bagien".

  CO SIĘ PRZYDA NA ŚCIEŻCE ?

- wygodne buty, wiosną i jesienią najlepiej gumowe, ciepłe ubranie, kompas, coś do zjedzenia, woda, aparat fotograficzny, lornetka, wieczorem latarka.

 
VI. Leśna Ścieżka Edukacyjna  "Rzeźba w Puszczy" - łączy unikalną kolekcję drewnianych instalacji powstałych podczas I Międzynarodowego Pleneru Rzeźbiarskiego.
 

"LAS en hommage Władysław Strzemiński". Drewno sosnowe. Autorzy ZAWA WORPUS. Fot R. Rogoziński.

 

Ścieżka łączy cykl dużych, geometrycznych instalacji z drewna, zróżnicowanych pod względem formy plastycznej (kształtu, barwy, faktury i kompozycji w przestrzeni) oraz ujęcia tematu. Ich konstruktywistyczny charakter sprawia, że w leśnym sanktuarium nie rywalizują z naturą, a wpisują się w nią zaproszeniem do zatrzymania, ciszy, obserwacji i refleksji. Czasem są dodatkowo pokłonem dla mistrzów lub nawiązaniem do narodowych tajemnic nierozerwalnie połączonych z lasem.

Na ścieżkę gorąco zapraszamy wszystkich, którym nieobca ciekawość i wrażliwość,  niezależnie czy mają fachowe przygotowanie do odbioru sztuki nowoczesnej, czy też nie.

Opis ścieżki

Początek ścieżki: brama wejściowa do Centrum Edukacji Leśnej Nadleśnictwa Augustów 

Długość ścieżki: około

Czas przejścia: 1 h 20 min. (rowerem 40 min.)

Stopień trudności: łatwa

Niepełnosprawni:  Chociaż niezbyt równy, jednak dostępny jest odcinek ścieżki biegnący wzdłuż jeziora. Po dojściu do lasu, na rozdrożu, należy skręcić w lewo i dotrzeć bezpośrednio do rzeźb, z pominięciem fragmentu ścieżki przy leśniczówce.  Zalecana opieka przewodnika.

Miejsce do parkowania: parking w Studzienicznej przy Centrum Edukacji Leśnej Nadleśnictwa Augustów.

 
Punkty edukacji leśnej :
 
– sala narad w budynku biura Nadleśnictwa Augustów. Dostosowana jest do prowadzenia prezentacji multimedialnych, a ponadto wyposażona jest w pomoce dydaktyczne w postaci plansz poruszających różne tematy związane z pracą leśników. Planowane jest doposażenie sali w kolejne pomoce.
 
- tablica przy rezerwacie przyrody "Stara Ruda".
 
- tablica przy rezerwacie przyrody "Kuriańskie Bagno".